
అడవి రావులపాడుతో నా జ్ఞాపకాలు ఎన్నో పెనవేసుకుని ఉన్నాయి. మా బామ్మ (అన్నపూర్ణమ్మగారు) ఆ పల్లెటూర్లోనే ఎక్కవ కాలం ఉండేవారు. మా మేనత్త (సీతారావమ్మ) తన తల్లితో అప్పుడప్పుడూ మా ఊర్లో ఉండేవారు. మా బామ్మ అంటే నాకూ , మా అన్నయ్య (కోటేశ్వరరావు) మా అక్కయ్య (వరలక్ష్మి)లకు చాలా ఇష్టం. మా బామ్మకూడా మమ్మల్ని చాలా ప్రేమగా చూసుకునేది. మా నాన్నగారు (టివీఎంవీ ప్రసాదరావు ఉరఫ్ మల్లేశం గారు ) దేవాదాయ ధర్మాదాయ శాఖలో ఎగ్జిక్యూటీవ్ ఆఫీసర్ గా పనిచేస్తుండేవారు. ట్రాన్స్ ఫర్స్ ఎక్కువగా ఉండే జాబ్ అది. అంచేత మా కుటుంబం ఏ ఊర్లో ఉన్నా మా బామ్మ మాత్రం పొలాలూ గట్రా చూసుకుంటూ అడవి రావులపాడులోనే ఉండేది. ఆమె వాకిట్లో కూర్చుంటేచాలు వచ్చేపోయేవాళ్లనీ - ఎవర్రా ఆ పోయేదీ ?- అంటూ అడిగేది. `నేను చినరత్తయ్యను', `నేను వెంకయ్యను ' అని వారు సమాధానం చెప్పాల్సిందే. ఆ తర్వాత వారితో చాలా ఆప్యాయంగా మాట్లాడేది మా బామ్మ. ఎండాకాలం సెలవులు వస్తే చాలు, మా అన్నయ్య, అక్కయ్య, నేనూ ఎంతో సరదాగా మా ఊరు వెళ్లేవారము. గుంటూరులో మేము ఉన్నప్పుడు అక్కడి నుంచి విజయవాడ వచ్చి, అక్కడ బస్సుమారి జగ్గయ్యపేట బస్సు ఎక్కి నందిగామ వచ్చేవారము. మేము వస్తున్నామని తెలియగానే మా కోసం గూడుకట్టిన ఎడ్లబండిని మా బామ్మ పంపించేది. ఆ ప్రయాణం ఎప్పుడు తలచుకున్నా ఆనందమే కలుగుతుంది. అడవిరావులపాడు పక్క నుంచే ఒక వాగు పారుతుంటుంది. ఆ వాగుకూ ఓ కథ ఉందట.
(మరోసారి మిగతా విషయాలు చెబుతాను. మరి మీరు కూడా ఈ ఊరితో మీ సంబంధాలు గుర్తుచేసుకోండి) - మీ తుర్లపాటి నాగభూషణ రావు (నాగరాజు) 900 152 855, 988 529 2208