 |
| ఇప్పుడంటే పెద్దవాళ్లమైపోయాం , కానీ అప్పట్లో చిన్నవాళ్లమే, ఆటపాటలకు ఈ ఇల్లే వేదిక |
అలా ఓరోజు వేపచెట్టు కింద ఆడుకుంటుంటే మా అన్నయ్యకు సడన్ గా `ఆపరేషన్ డిసిప్లీన్' ఆలోచన వచ్చింది. ఆలోచన రావడం తరువాయి, నాకు చెప్పాడు. `ప్రాజెక్ట్ డిసిప్లీన్' ఏమంటే, ఆవుదూడలకూ, కోడె దూడలకు డిసిప్లీన్ నేర్పడం.
ఆలోచన బేషుగ్గా ఉంది. ఇంతకీ ఆవుదూడలకు డిసిప్లీన్ ఎందుకు నేర్పాలి? అవి ఏం తప్పుచేశాయి? అని మీరు అడగవచ్చు. అడగాలి కూడా. అంతకు ముందు సెలవులకు వచ్చినప్పుడు కూడా మేము గమనిస్తూనే ఉన్నాము. కాడిగట్టే ఎద్దులు, పెద్ద ఆవులు చాలా బుద్ధిమంతుల్లాగా (బుద్దిమంతురాళ్లాగా) వేసిన చొప్పను (గడ్డిని) కాళ్లతో తొక్కకుండా నీట్ గా తింటుంటే, ఈ కుర్ర దూడలు, బుజ్జి దూడలు, పోకిరీ దూడలు తమకు వేసిన గడ్డిని తిన్నంత తినడమూ, కాళ్లతో తొక్కేయడమూ, తినడానికి వేసిన గడ్డిమీదనే పడుకుని దొర్లడం చేస్తున్నాయి.
ఔరా !! ఎంత సాహసమూ, ఈ బుడంకాయ దూడలకు ఎంతటి కండకావరమూ. ఈ దిక్కారములను సైతుమా - అంటూ వాటికి కచ్చితంగా బుద్ధి చెప్పాల్సిందేనని నిర్ణయించుకున్నాము. కానీ ఎలా అన్నది తేలలేదు. ఇప్పుడు అన్నయ్య సడన్ గా `ఆపరేషన్ డిసిప్లీన్' గురించి చెప్పగానే `ఎస్, ఇదే కరెక్ట్, రౌడీ దూడలకు బుద్ధి చెప్పాల్సిందే ' అని అనుకున్నాము.
ఇంతకీ `ఆపరేషన్ డిసిప్లీన్'ను అమలు చేయడం ఎలా ? అన్నది ఇప్పుడు మా ముందున్న ప్రశ్న. ఎద్దులు కట్టేసిన ప్రాంతానికి వెళ్లాము. నిశితంగా గమనించాము. పెద్దఆవులు (ఎర్రావు, బోడావు, కోపిష్టి ఆవు, శాంత ఆవు...) కట్టేసిన ప్రాంతాన్నీ గమనించాము. అప్పుడు మాకు అర్థమైందీ ఓ విషయం. అదేమంటే, సదరు ఎద్దులు, పెద్దావులు బుద్ధిమంతుల్లా మేత మేస్తున్నాయంటే, వాటి ముందు దుంగలు ఉన్నాయి. గోడకు కొద్ది ఎడంగా ఈ దుంగలు పరచడంవల్ల గోడకీ, దుంగకీ మధ్య ఉన్న ఖాళీ ప్రాంతంలో జీతగాళ్లు చొప్పవేసిపోతున్నారు. గడ్డి (చొప్ప) గాడిలోనే ఉంటుందే తప్ప చెల్లాచెదురు కాదు. దీంతో `పెద్దవి ' తమకోసం వేసిన `ఆహారాన్ని' చిందరవందర చేయకుండా బుద్ధిగా తినగలుగుతున్నాయి. అదే `చిన్నదూడలకు ' ఆ సౌకర్యం కల్పించలేదు. ఎందుకు కల్పించలేదు ? అంటే, జీతగాళ్లు వివక్ష చూపుతున్నారన్నమాట. పెద్దవాటిని పట్టించుకుని చిన్నవాటిని (అంటే మాలాంటి వాటిని) పట్టించుకోవడంలేదన్నమాట.
 |
| నాకు డిసిప్లీన్ నేర్పుతారా, సరే కానివ్వండి... |
నిజమే, వివక్ష చాలానే ఉంది. పొలం దున్నే ఎద్దులు (కోడెలు) - వీటికి అగ్రతాంబూలం. అప్పట్లో మా ఇంట్లో పొలం పనులు చేసే కోడెలు రెండు ఉన్నాయి. వాటికి మా అన్నయ్యే పేర్లు పెట్టాడు. వాటిలో ఒక దాని పేరు కాటుక కళ్ల కోడె, రెండోది బూడద కళ్ల కోడె. వీటిలో ఒకటి శాంతమూర్తి, మరొకటిది మహా కోపిష్టిది. కొబ్బరి చెక్క, వేరుశనగ చెక్క , తౌడు ఇలాంటి స్పెషల్ ఐటెమ్స్ అన్నీ వాటికే ఎక్కువ పెట్టేవారు. ఎదో అరకొరగా మిగతా వాటికి విదిలిచ్చేవారు. అలాగే ఎద్దులకు, పెద్దావులకు దుంగలు పరచి చొప్ప వేసినట్టుగానే పిల్లపశువులకు కూడా వేయాలని అడిగాము. జీతగాళ్లను నిలదీశాం. అలా కుదరదని చెప్పాము. వారు ఓ నవ్వునవ్వి ఊరుకున్నారు. దాంతో మాకు కోపం నషాలానికి అంటింది. ఈ వివక్షను అంతం చేయాలి. ఇదే మా ఆలోచన. అందుకే మేమో సొంత నిర్ణయం తీసుకున్నాము. అదే ఆపరేషన్ డిసిప్లీన్ అమలు చేయడం.
జీతగాళ్లు లేని సమయం చూసుకుని నేనూ మా అన్నయ్య (కోటేశ్వరరావు) కొష్ఠంలోకి వెళ్ళి ఒక దుంగను సెలెక్ట్ చేశాము. ఆ దుంగను మోసుకెళ్ళి దూడలను కట్టేసేచోట గోడవారగా వేయాలి. అప్పుడు బుజ్జిదూడలు కూడా డిసిప్లీన్ నేర్చేసుకుని బుద్ధిగా తింటాయి. దీనివల్ల మరో ప్రయోజనం ఏమంటే, గడ్డి వేస్టు కాదు. అంటే మా ఆపరేషన్ డిసిప్లీన్ వల్ల చొప్ప ఆదా అవుతుందన్నమాట.
ఇకనేం, దుంగను ఒక వైపు నేనూ, మరోవైపు మా అన్నయ్య పట్టుకున్నాము. నేను అప్పట్లో చాలా అర్భకంగా ఉండేవాణ్ణి. చేతులకు అసలు బలం ఉండేది కాదు. సదరు దుంగ బరువెంతో తెలియని అమాయకస్థితిలో ఇద్దరమూ ఎత్తేశాము. అంతే నా వైపున్న దుంగను వదిలేశాను. ఇంకేముందీ, మరుక్షణంలో ఏడుపు. కుడికాలి పాదం పైభాగంలో గాయం. రక్తం కారుతోంది. మా అన్నయ్య కంగారుపడ్డాడు. ఆ తర్వాత కథ మామూలే. మొత్తానికి దూడలకు డిసిప్లీన్ నేర్పాలన్న మా అన్నయ్య ఆపరేషన్ సక్సెస్ కాలేదు.
(సూచన : ఇలాంటి అనుభవాలు ఎమైనా ఉంటే మరి మీరు కూడా పంచుకోండి. పల్లెవాసన కేవలం రావులపాడుకోసమే పెట్టింది కాదు. అలాగే కేవలం మా కుటుంబం కోసమో, తుర్లపాటి వారికోసమో పెట్టింది అంతకన్నా కాదు. పల్లెవాసన తెలిసిన ప్రతి వ్యక్తి స్పందించడానికి ఏర్పాటు చేసిన వేదిక ఇది. ఇక మీదే ఆలస్యం. మీ రచనలను nrturlapati@gmail.com కి పంపించండి. - మీ నాగభూషణ రావు తుర్లపాటి)
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి